پاسخ این سؤال کمی دشوار است؛اگر در شرایط استاندارد این موضوع بررسی شود قطعاً رب صنعتی برای مصرف مناسب‌تر از رب‌های خانگی است. البته به شرط این‌که استانداردهای لازم در تولید رعایت شده باشد؛ به این دلیل که زمانی‌که با فورمالاسیون صنعتی پیش  می‌‌رویم همه چیز تحت کنترل قرار  می‌‌گیرد، حرارت، زمان پخت و مسائل بهداشتی کاملاً کنترل و شرایط نگهداری کاملاً استاندارد  می‌‌شود. این محصول به جهت وجود عوامل بیماری‌زا کنترل  می‌‌شود و میزان نمک موجود در رب کاملاً استاندارد خواهد بود. اگر شرایط استاندارد قوی نباشد، ربی که تولید ‌می‌‌شود فاقد استاندارد بوده و تولید کننده از مواد اولیه با کیفیت و شرایط بهداشتی مناسب در تولید استفاده نکرده است و ممکن است حتی ماده اولیه گوجه نباشد و از مواد تقلبی در تولید محصول استفاده شده باشد و مقادیر نمک را به حدی بالا برده باشد که رب دچار کپک و خرابی نشود. بنابراین در شرایط صنعتی هم  می‌‌توان از استانداردها پیروی کرد و هم پیروی نکرد. همچنین استفاده از ظروف نامناسب در بسته‌بندی رب گوجه فرنگی از مسائلی است که سلامت محصول را به خطر انداخته و محصول صنعتی را غیراستاندارد ‌می‌‌کند. این موضوع که رب صنعتی به نسبت رب خانگی ارزش بیشتری دارد درصورتی است که محصول صنعتی استانداردهای لازم را رعایت کرده باشد. در مورد رب‌های خانگی این موضوع که تا چه  میزان شرایط بهداشتی رعایت شده و  میزان نمک موجود در آن چقدر است در تشخیص کیفیت و عدم کیفیت آن نقش دارد. همچنین بسته‌بندی رب باید در شرایط استاندارد و در ظروف استاندارد صورت بگیرد و اگر همه این استانداردها رعایت شده باشد، به نظر محصول قابل اعتمادی برای مصرف کننده است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *